Co przewiduje ustawa?

1. Limit stawki godzinowej

Maksymalne wynagrodzenie za godzinę pracy ma odpowiadać 1/20 minimalnego wynagrodzenia brutto, czyli obecnie ok. 240 zł brutto za godzinę.

2. Limit miesięcznego wynagrodzenia

Przy pracy odpowiadającej dwóm etatom maksymalne miesięczne wynagrodzenie ma wynosić 16-krotność minimalnego wynagrodzenia, czyli ok. 76,9 tys. zł brutto. Przewidziano również odrębny limit dla części osób zajmujących stanowiska kierownicze.

3. Maksymalnie dwa etaty

Łączny czas pracy osoby wykonującej zawód medyczny ma być ograniczony do równoważnika dwóch pełnych etatów.

4. Gotowość poza placówką poza limitem

Sejm doprecyzował, że do limitu czasu pracy nie będzie wliczane pozostawanie w gotowości do udzielania świadczeń w domu lub poza szpitalem.

5. Co najmniej 1/2 etatu

Ustawa wprowadza również wymóg zatrudnienia określonych osób wykonujących zawody medyczne w wymiarze co najmniej połowy etatu w szpitalach i przychodniach przyszpitalnych. Z obowiązku tego, zgodnie z poprawką przyjętą przez Sejm, mają być wyłączeni geriatrzy, psychiatrzy i patomorfolodzy konsultujący w szpitalach.

6. Zgoda na pracę u kolejnego świadczeniodawcy

Podjęcie pracy u kolejnego świadczeniodawcy ma wymagać zgody dotychczasowego pracodawcy.

7. Ochrona z Kodeksu pracy pozostaje

Sejm wykreślił rozwiązanie, które pozwalałoby rozwiązywać umowy niezgodne z nowymi regulacjami z pominięciem ochrony pracowniczej wynikającej z Kodeksu pracy.

8. Czas na dostosowanie umów

Według uchwalonej regulacji kierownicy podmiotów medycznych mają mieć 6 miesięcy na dostosowanie umów do nowych zasad.

9. Większe uprawnienia kontrolne NFZ i AOTMiT

Nowelizacja rozszerza również zakres kontroli NFZ oraz kompetencje Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji.

10. Zakaz pracy w publicznym systemie, nawet dożywotni

I na koniec zmiana, która wywołała największe emocje.

Lekarzowi podającemu nieprawdziwe dane dotyczące rodzaju, zakresu lub czasu wykonywania procedur medycznych będzie mógł zostać nałożony przez Prezesa NFZ zakaz udzielania świadczeń finansowanych ze środków publicznych.

Zakaz ma być nakładany na okres od miesiąca do 8 lat, a jeśli lekarz objęty już takim zakazem ponownie dopuści się naruszenia, możliwe będzie dożywotnie wykluczenie z publicznego systemu.

NFZ ma ponadto prowadzić jawny rejestr takich zakazów, obejmujący m.in. imię i nazwisko lekarza, numer prawa wykonywania zawodu oraz podstawę decyzji.

Na dziś zmiany jeszcze nie obowiązują.

Ustawa została uchwalona przez Sejm 22 października 2026 r. i kolejnym etapem jest Senat, więc jej ostateczny kształt może się jeszcze zmienić.

To jedna z tych nowelizacji, które warto śledzić nie tylko z perspektywy lekarzy, ale również zarządzających szpitalami i innymi podmiotami leczniczymi.