aktualności | dLorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo. Wszystkie posty Czy uchwała SN III CZP 2/24 naprawdę coś…
Przedawnienie z reguły oznacza, że wierzyciel traci możliwość dochodzenia przed sądem zapłaty przysługującej mu wierzytelności. W powszechnym odczuciu przyjmuje się, że po upływie terminu przedawnienia wierzyciel nie ma już żadnych szans na odzyskanie należności. Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje art. 502 k.c., który dopuszcza możliwość potrącenia wierzytelności przedawnionej, a tym samym umożliwia wierzycielowi uzyskanie zaspokojenia mimo upływu terminu przedawnienia.
Potrącenie jest przydatnym i często stosowanym w praktyce instrumentem umożliwiającym bezgotówkowe umorzenie wierzytelności kontrahenta. Nie zawsze jednak, pomimo złożenia oświadczenia o potrąceniu, możliwe będzie uniknięcie niekorzystnego rozstrzygnięcia. Dlaczego? Jedna z dokonanych w ostatnich latach nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego wprowadziła do procedury cywilnej ograniczenia w zakresie możliwości korzystania przez pozwanego z zarzutu potrącenia.
W praktyce sądowej nierzadko zdarzają się sytuacje, w których pomimo wielokrotnych prób doręczenia pozwu przez sąd, pozwany nie odbiera korespondencji. W takim przypadku sąd nie może nadać sprawie dalszego biegu i – na podstawie art. 139¹ § 1 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) – zobowiązuje powoda do doręczenia odpisu pozwu za pośrednictwem komornika sądowego.
Częstą praktyką – zwłaszcza w przypadku umów budowlanych – pozostaje zastrzeganie przez strony kar umownych za zwłokę (np. w zachowaniu terminu wykonania powierzonych wykonawcy prac) oraz odrębnie kary za odstąpienie od umowy.
